RACER DIMITRI COSTE STUURT NAAR MALLE CANYON OP ZIJN S2 DEL MAR

Ik had geen tijd om de standaard banden op mijn S2DM om te ruilen voor noppenbanden, maar ik dacht dat ik het wel zou redden. Bij deze evenementen draait het net zo goed om de mensen en de sfeer als om de rit zelf. Toen ik aankwam, was ik onder de indruk - de locatie was adembenemend en het zand was, nou ja, overal.

Uiteindelijk sloeg ik de grote rit van 100 km over; al na anderhalve kilometer brak mijn bevriende fotograaf Pierre Blondel de ketting van zijn motorfiets. We repareerden hem en gingen terug naar de lege locatie, lieten wat lucht uit de banden lopen, ontgrendelden de tractiecontrole en ABS en reden de hele middag vrij rond in het zand. Het was een absolute knaller!

De volgende dag was de dag van de race en Malle's racefilosofie kon niet unieker zijn: “de kunst van het verliezen van een race”. Dat vatte het perfect samen - hun evenementen maken racen leuk, toegankelijk, luchtig en totaal niet intimiderend. Tijdens de heuvelklim deed mijn S2DM iedereen versteld staan; door het diepe zand en de stijve afstelling dachten de meesten dat ik de top niet zou halen met wegbanden. Maar het koppel was zo intens en efficiënt dat de motor natuurlijk sneller naar de top klom dan de meesten. De S2DM is niet ontworpen voor dit soort uitdagingen, maar ik vind het geweldig dat hij toch iedereen kan verrassen.

De volgende dag deden we het rustig aan en verkenden we Lissabon, rijdend door de smalle straatjes en heuvels onder een warme, zonnige hemel. Toen we uiteindelijk terugkeerden naar Parijs, waren we uitgeput maar oneindig gelukkig. We kijken nu al uit naar volgend jaar!